Barahin-e-Ahmadiyya Part III — Page 71
FOOTNOTE NUMBER ELEVEN FIRST OBJECTION اے ہداک الله چه بد فہمیدہ خویشتن را نیک اندیشیده You hold yourself to be pious; Beware! May God guide you, how wrong is your conception. ایں چنیں بالا از بالا چوں پری یا مگر زاں ذات بیچوں منکری Why do you give yourself such great airs? Do you perchance deny the existence of the Peerless God? کارخ دنیا را چه دیدستی بنا کت خوش افتادست ایں فانی سرا What do you think of the foundation of this worldly existence, That you are beginning to cherish this transient abode! دل چرا عاقل به بندر اندر ایں ناگہاں باید شدن بیروں ازیں Why should the wise attach themselves to this [world], When they will have to abandon it in an instant. از پئے دنیا بریدن از خدا بس ہمیں باشد نشان اشقیا Forsaking God for the sake of this world, Is a sure sign of the wretched. چول شود بخشائش حق بر کسے دل نمی ماند دنیائش بسے When God favours a person, He causes his heart to grow cold towards this world. ہوش کن کیں جانگہ جائے فناست با خدا میباش چوں آخر خداست Beware, this world is a transitory abode; Become godly, for it is God you will have to face in the end. زہر قاتل گر بدست خود خوری من چه سال دانم که تو دانشوری If you take fatal poison with your own hand, How can I believe that you are wise. 71